Team Finals
 
Foto's
Foto's finales
Resultaten

Impressie van de dag: 

De morgen startte met een koele ontvangst van het Franse team. Er werden nauwelijks handen geschud deze ochtend. Tijdens de finales wachtte de Franse mannen een gelijke behandeling. Geen toejuichingen, geen hoorbaar ongenoegen, een "het zij zo" was de tendens. De finales waren vandaag in het centrale park van Bjelovar. Dat had als voordeel dat onze geliefde sport gemakkelijk kon worden bekeken door passanten. Dit park is niet het grootste van Europa (maar wel wordt beweerd het mooiste te zijn), dus een aantal voorzorgsmaatregelen waren nodig om de locatie veilig te maken. Ieder doel werd geschoten in de richting van het centrum van het park, en als je het muziekpaviljoen op onze foto's hebt zien staan: dat is het centrum van het park. Om veilige finales te kunnen houden was het van belang dat ieder team gelijktijdig begon met schieten op hun doel, en na afloop ook gelijktijdig bij elk doel de pijlen gescoord werden. Alleen dan zou niets kunnen gebeuren bij een eventueel ongelukje en een wild vliegende pijl. De scheidsrechters hadden een slim plan bedacht om zich klaar te maken voor de volgende ronde. Ze riepen in hun walkietalkies achtereenvolgens 'doel 1 klaar, doel 2 klaar' et cetera. Als de kreet 'doel 8 klaar' niet werd afgeroepen, was kennelijk het veld als geheel nog niet klaar om te beginnen. Vanuit het standpunt van de fotografen gezien was dat briljant. Wanneer het sein 'alles veilig om te scoren' werd gegeven, betekende dat ook dat je als een gek het hele parkoers kon doorstuiven en overal foto's kon maken, zonder het risico ergens een pijl in je bast te krijgen.

Het enige probleem van deze procedure tijdens de finale was als iemand over de afzetlintjes zou stappen en in de onveilige gebieden van het park zou gaan darren. Het schieten bij alle doelen zou dan moeten stoppen. Een specifiek alarmsignaal was afgesproken als dat zou gebeuren, en dat deed het ook, maar gelukkig maar één keer. Veiligheidsmensen rondom het park zorgden ervoor dat mensen geen loopje namen met (en over) de afzetlintjes. De mensen niet, maar honden wel. Een loslopende hond holde het veld in, kennelijk bezig met zijn dagelijkse route door het park, daarbij de hoofdscheidsrechter en zijn gespierde knechten compleet negerend.

Het was spannend om te zien, en alles compact op elkaar betekende ook dat mensen een oogje konden houden op verschillende doelen tegelijkertijd. We waren bijzonder trots op het Nederlandse team, die in de kwart finales het Duitse team versloeg. De Duitsers ginnegapten na afloop dat dit alles zo gepland was, omdat ze een manier hadden moeten bedenken om Gerard Koonings te bedanken voor het uitlenen van zijn reserveboog aan Sebastian Rohrberg tijdens de kwalificaties.

Onze dagelijkse video's worden een probleem hier. Het ontbreekt ons simpelweg aan de mankracht om met videocamera's rond te hollen en ruw materiaal om te bouwen tot interessante filmpjes. We zullen morgen opnames maken tijdens de individuele finales, maar er is nauwelijks tijd om na afloop een douche te nemen en op tijd te verschijnen aan het banket, laat staan filmpjes te monteren met het binnengekomen materiaal. We zullen dat ooit op de een of andere manier publiceren, maar dat zal later zijn, na thuiskomst. De bewerkingstijd van foto's is een stuk korter. En met onze internet toegang om de hoek van het park beloven we je een stapel foto's van de laatste acht in iedere klasse. Dat moet lukken. Om precies te zijn, we zien ernaar uit.