Programma :
Accreditatie
Onofficele training
Vandaag was de onofficiële training hier in Visegrád. Sommige teams waren hier vroeg. Het Australische team bijvoorbeeld, hoewel ik er niet zeker van ben dat dat gold voor hen allemaal. Ik sprak er een aantal die eerst naar Oostenrijk waren gegaan, daar getrained en een veldronde hebben geschoten alvorens hier hun opwachting te maken. Slim, wennen aan het tijdsverschil en nog wat trainen ook! Het enige waar ze zich niet op konden voorbereiden was de hitte. Mijn thermometer zei vandaag 42 graden en ik weet hoe nauwkeurig hij is, maar het voelde enorm heet. Het meest akelige is echter de vochtigheidsgraad: die is rond de 85 procent. Ik herinner me voorgaande toernooien waar het nogal warm was, maar het is net zoals wereldkampioenschappen voetbal of Olympische spelen: de meest recente is altijd de beste ooit. Bij het veldschieten lijkt het alsof de laatste altijd de heetste ooit is. Of de natste ooit. Aan de andere kant, ik kan me niet voorstellen dat we ooit Wales zouden kunnen verslaan als natste toernooi ooit. In ieder geval lijkt dit het warmste toernooi ooit te zijn. Ik denk met weemoed terug aan de hitte van Vagney en de frisse bries daar. Hier worden zelfs in de schaduw je armen nat van het zweet bij iets simpels als het pakken van een fles water uit je rugzak. En de wind? Het is geen verkoelend briesje maar een warme blaas waar je eigenlijk zo snel mogelijk uit vandaan wilt gaan. Maar er is een keerzijde aan alles: je waardeert de koude douche na afloop des te meer. Of de airco in je kamer als je het geluk hebt een kamer toegewezen te hebben die er eentje heeft. En ik genoot enorm van de trip de berg af naar beneden in mijn met airco uitgeruste auto. Het leven is nooit perfect, maar hopelijk geldt dat niet voor de officiële training en materiaalinspectie morgen. Alleen is het dan nog twee graden warmer ;) |
|