2e kwalificatie ronde

Bekende en onbekende afstanden

 

Photos

In Visegrád, Hongarije, schoten we vandaag het tweede gedeelte van de
kwalificatieronde: de bekende doelen. De dag startte met bewolking en
een lekker windje en we hoopten op een wat koelere dag. Dat geluk werd
ons niet gegund. Hoewel de ochtend redelijk in orde was, was de middag
behoorlijk rampzalig. Het zweet breekt je uit, ook als je stilstaat in
de schauw, en ik kan me nauwelijks een voorstelling maken hoe het is als
je in die omstandigheden ook nog eens een topprestatie moet neerleggen.
De schutters hebben bijnamen bedacht voor de drie parcoursen: klauteren
op de berg (het rode parcours waar de barebowers vandaag waren),
muggenland bezoeken (het blauwe parcours dat de recurve schutters
vandaag zagen) of de parkwandeling (het groene parcours waar de
compounschutters vandaag in rondwandelden). En om het nog verwarrender
te maken, de parcoursen heten ook 1, 2 en 3 en in andere communicatie A,
B en C. Ik bleef vergeten in welke volgorde dat is. Ik hou het maar op
de bijnamen van de schutters. Het voordeel is dat je meteen weet wat je
kunt verwachten als je zo'n parcours in loopt.

Ik schreef twee dagen geleden over een Spaanse schutter die zijn boog
niet had gekregen op het vliegveld. Hij kwam opdagen voor de eerste
kwalificatieronde en ik ging er daarom vanuit dat zijn boog naar het
hotel werd gestuurd. Ik ontmoette de schutter vandaag, het is Antonio
Alvarez, en hij vroeg me een notitie op te nemen in de dagimpressie over
het feit dat de enige reden dat hij dit tournooi kan schieten is dat
Antonio Pompeo uit Italie vriendelijk genoeg was om hem zijn reserve
boog uit te legen. Hij wilde dat we jullie lieten weten dat señor Pompeo
uit van de aardigste boogsport aficionado's is die hij ooit heeft
ontmoet. En wij hopen dat Alvarez' bow op enig moment boven water komt
en wordt terug gestuurd naar Spanje.

Ik klauterde vandaag op de berg met de barebow schutters. De paden
tussen de doelen waren lastig om te lopen en ik leerde dat als je maar
genoeg zweet, mugwerende middelen erg goed hun werking verliezen. De
zuigsnuitjes kwamen in hordes op me af bij doel 23 maar Michael Turner
was zo aardig om me te voorzien van een verse dosis. I schat in dat de
problemen van de recurve schutters in muggenland nog een tikkeltje erger
waren.

Er was vertraging bij de start in het klauteren op de berg parcours,
omdat een stuk of 30 wandelaars de weg omhoog volgden in de richting van
doel 10. De eerste groep schutters moest daar ongeveer 20 minuten
wachten voor ze in staat waren om hun pijlen te zetten op het 50 meter
doel op 40 graden naar beneden. Deze vertraging leverde genoeg sores op
om een file te veroorzaken bij dat doel gedurende de rest van de dag.
Het uitzicht op de rivier vanaf doel 9 en 10 was echter prachtig, het is
totaal andere koek dan vastzitten op de A2 tijdens spitsuur. Ik bracht
alleen een 70-200 lens het veld in, en het was lastig om dat panorama
ermee in beeld te brengen.

En als laatste een woord van de voorzitter van de scheidsrechters.
Schutters hebben drie minuten om hun pijlen op een doel te zetten, maar
die drie minuten starten zo gauw de plok vrijkomt (hoewel ik denk dat
daar over valt te discussieren voor wat betreft het eerste paar). Maar
in ieder geval geldt het wanneer het eerste paar van de groep de plok
verlaat. De drie minuten voor het tweede paar start vanaf het moment dat
het eerste paar wegstapt van de plok. Handig om te weten voor als je
jezelf in een veld op tijd controleert.